THE PROPHECY OF HABACUC
INTRODUCTION
Habacuc was a native of Bezocher, and prophesied in Juda some time before the invasion of the Chaldeans, which he foretold. He lived to see this prophecy fulfilled, and for many years after, according to the general opinion, which supposes him to be the same that was brought by the angel to Daniel, in Babylon, Daniel xvi. (Challoner) — He might very well live to see the captives return, as only sixty-six years elapsed from the first of Joakim, when he began to prophesy, till that event. He retired at the approach of the Chaldeans, and afterwards employed himself in agricultural pursuits. (Calmet) — The sins of Juda, the coming of the Chaldeans, and the relaxation of the captivity are specified; and in the canticle, the appearance of Christ, the last judgment and eternity, (Worthington) are mentioned in the most sublime style. (Haydock)
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Commentary of St Jerome
In Abacuc
Prologus
primum, chromati, episcoporum doctissime, scire nos conuenit, corrupte apud graecos et latinos nomen ambacum prophetae legi, qui apud hebraeos dicitur abacuc, et interpretatur amplexus, siue ut significantius uertamus in graecum, perilêpsis~g, id est amplexatio. deinde ubi septuaginta translatores et symmachus ac theodotio lêmma~g, id est assumptionem interpretati sunt, in hebraeo poni massa, quod aquila uertit in pondus, super quo in naum propheta plenius disputauimus. massa autem numquam praefertur in titulo, nisi cum graue et ponderis laboris que plenum est quod uidetur. unde necesse est, et praesentem prophetiam habere aliquid austeritatis, ut sicut in naum pondus, quod uidebatur aduersus niniuen assyriorum urbem, graue erat, ita et in hoc quaeratur, cui pondus sit quod prophetae reuelatur aspectui. quattuor autem prophetae in duodecim prophetarum uolumine sunt, e quibus tres in principio lêmma~g, id est pondus, titulum habent: naum, abacuc, et malachias. porro zacharias in medio et circa finem duos huiuscemodi ponit titulos, e quibus unus est: onus uerbi domini in terra hadrac, et damasci requiei eius; alter in fine: onus uerbi domini super israel. de naum, orationibus tuis iam liber editus est; de zacharia et malachia, si uita comes fuerit, disseretur. nunc abacuc habemus in manibus, qui uel ex eo quod amabilis domini est, uocatur amplexatio, uel quod in certamen et luctam, et – ut ita dicam -, amplexum cum deo congreditur, amplexantis, id est luctantis sortitus est nomen. nullus enim tam audaci uoce ausus est deum ad disceptationem iustitiae prouocare et dicere ei cur in rebus humanis, et in mundi istius politeiai~g tanta rerum uersatur iniquitas? uociferabor ad te uim patiens, et non saluabis? quare ostendisti mihi iniquitatem et laborem uidere? lacerata est lex, et non peruenit ad finem usque iudicium, quia impius praeualet aduersus iustum; ideo egreditur iudicium peruersum. uides quod temeraria uox sit et quodammodo blasphemantis, sic creatorem suum ad iudicium prouocare, et uas fragile aduersum figulum, cur tale uel tale factum sit, disputare? necnon et hoc animaduertendum, quod assumptio uel pondus, quae grauia esse iam diximus, prophetae uisio est, et aduersum montani dogma peruersum intellegit quod uidet, nec ut amens loquitur, nec in morem insanientium feminarum dat sine mente sonum. unde et apostolus iubet, ut si prophetantibus aliis, alii fuerit reuelatum, taceant qui prius loquebantur. et statim: non est enim, inquit, dissensionis deus, sed pacis. ex quo intellegitur, cum quis uoluntate reticet, et alteri locum dat ad loquendum, posse et loqui et tacere cum uelit. qui autem in ecstasi, id est inuitus loquitur, nec tacere nec loqui in sua potestate habet. illud quoque disce – quia semel a me uiolenter exigis, ut quasi gradus quosdam, et scalas ad altiora nitenti, historiam tibi interpreter -, prophetiam esse contra babylonem, et nabuchodonosor regem chaldaeorum, ut quomodo prior propheta naum, quem abacuc sequitur, uaticinium habuit contra niniuen et assyrios, qui uastauerunt decem tribus, quae uocabantur israel, ita abacuc prophetiam habeat aduersus babylonem et nabuchodonosor, a quibus iuda et hierusalem templum que subuersa sunt. et ut scias eo tempore fuisse abacuc, quo iam duae tribus quae uocabantur iudas, ductae erant in captiuitatem, daniel docere te poterit, ad quem in lacum leonum abacuc cum prandio mittitur, quamquam apud hebraeos haec ipsa non legatur historia. igitur siue quis recipit scripturam illam, siue non recipit, utrumque pro nobis est: aut enim recipit, et iam post factam rem liber abacuc texitur, aut non recipit, et quasi propheta scribit quae uentura cognoscit.